Vorig jaar heb ik het boek "Dochter van de jungle" van Sabine Kuegler gelezen.
Erg mooi boek.
Dit is het bijzondere levensverhaal van Sabine zelf.
Haar eerste levensjaren woont ze in Duitsland, maar op vijfjarige leeftijd verhuizen haar ouders met hun 3 jonge kinderen naar West-Papoea.
Zij gaan daar leven bij een gewelddadige stam (Fayu) die nog leeft als in het stenen tijdperk.
Tot haar 17e is dit haar omgeving, haar leefwereld, haar bestaan.
Op haar 17e wordt Sabine (die uiteraard voelt, denkt en handelt als een Fayu) naar een Zwitsers internaat gestuurd.
Totale cultuurshock.
Hoe doe je boodschappen? wat is een bioscoop? hoe steek je de straat over met al dat verkeer?
Inmiddels is ze een moeder van begin 30 en lijkt ze goed aangepast, maar de heimwee blijft.
Net als de vraag: waar hoor ik? Ben ik Europees of Fayu?
Daarna zag ik dat Sabine Kuegler een vervolg heeft geschreven: "Terug naar de jungle".
Hierin vertelt Sabine dat ze na ruim 15 jaar terugkeert naar de Fayu.
Al snel blijkt dat het paradijs van haar jeugd niet meer bestaat: de natuurlijke harmonie is verstoord en het geisoleerde bestaan van de Fayu wordt bedreigd door de oprukkende westerse beschaving.
Dit boek greep mij minder dan het eerste boek.
Waarschijnlijk omdat het gedeeltelijk over de politiek, over de onderdrukking door Indonesie.
Hoewel het erg boeiend was, gaat mijn voorkeur toch uit naar deel 1.
Zeker een aanrader.
Liefs,
C |